در خیابان هنگام ، زنی جوان در حالی که دست دختر بچه ای در دستش بود وارد یکی از بنگاههای معاملات ملکی شده و با نگاهی حزین و آمیخته با شرم ، از بنگاه دار پرسید : آقا با 2 میلیون پول و ماهی 100 هزار تومان میشه خونه کوچیکی برای اجاره پیدا کرد ؟ رقم مورد نظر به حدی نازل بود که بنگاه دار حاضر به پاسخ دادن کلامی نشد و فقط با اشاره سر به او فهماند که نخیر خانم محترم ! از این خبرها نیست . زن با قیافه ای مغموم و در حالی که احساس می شد بغض فروخفته ای در گلویش سنگینی می کند دست دخترش را در دستانش فشرد ، نفس بلندی کشید و دوباره توی خیابان به راه افتاد شاید بتواند با مبلغ مورد نظرش سرپناهی برای خود و فرزندش پیدا کند ......

مشکل مسکن که امروز از آن به عنوان " بحران مسکن " یاد می شود دغدغه اصلی خانواده ها و شهروندان در شهرهای بزرگ خصوصا تهران است . گرانی قیمت خانه و ملک و رشد بی سابقه آن در یکی دو سال اخیر باعث شده که بحث مسکن به یکی از مباحث اجتماعی ، اقتصادی و حتی سیاسی گروهها و رسانه ها تبدیل شود به نحوی که هر کس از منظر و دیدگاه خود به این پدیده نگاه کرده و از زاویه دید خویش به تحلیل آن می پردازد . در حالی که رئیس جمهور و مشاوران ارشدش ، وجود دست های پنهان توطئه گر را یکی از عوامل رشد صد درصدی قیمت مسکن می دانند ، وزیر مسکن و شهر سازی ، اعطای وام های بی حساب و کتاب در قالب تسهیلات خرید مسکن از سوی بانک های خصوصی و همچنین اعطای وام های خود اشتغالی از سوی بانک های دولتی را عامل اصلی گرانی مسکن قلمداد می کند . عده ای تلاش می کنند که رشد قیمت مسکن را به بحث شورای امنیت سازمان ملل و صدور قطعنامه های این شورا علیه جمهوری اسلامی ایران ارتباط دهند و از درون این تحلیل نیز شایعاتی بیرون می آید مبنی بر اینکه با تحریم معاملات تجاری ایران و مسدود شدن حسابهای بانکی برخی افراد ، سرمایه های کلان این افراد به سوی خرید ملک و آپارتمان و سرمایه گزاری در این بازار مطمئن سرازیر شده و گرانی مسکن را رقم زده است . حتی عده ای گرانی مسکن را یک بحث روانی دانسته و معتقدند قیمت مسکن قبل از آن که نتیجه واقعی مقوله عرضه و تقاضا باشد بیشتر تحت تاثیر مسائل روانی و شایعات موجود در بازار مسکن است و همین موضوع نیز سبب شده که رشد کاذب قیمت ها را به دنبال داشته باشد .  امروزه همه ما در داخل اتوبوس  و خیابان و محل کار و روزنامه ها به وفور با این دست تحلیل ها مواجهیم و چه بسا هیچ کس هم نمی داند که به راستی عامل اصلی گرانی مسکن چیست ؟ فقط این وسط هر مسئولی سعی می کند بار این مسئولیت را از دوش خود برداشته و دیگری نیز تلاش دارد حتی المقدور از این نمد هم کلاهی برای منکوب کردن رقیبش ببافد . اما واقعیت آن است که مسئله گرانی مسکن مانند گرانی بسیاری از اقلام دیگر نتیجه تورم لجام گسیخته اقتصاد ماست . حل مشکل گرانی مسکن با هیچ طرح اختصاصی مانند " مسکن مهر " و اعطای زمین های 99 ساله و .... قابل حل نیست و متاسفانه باید گفت هیچکدام از این طرح ها مشکل گرانی خانه و ملک را حل نخواهد کرد . برای افرادی که با علم اقتصاد آشنایی مختصری دارند روشن است که حل این معضل در گرو توجه به اقتصاد کلان مملکت است . در اقتصاد کلان وجود نقدینگی به عنوان یکی از عوامل اصلی تورم قلمداد شده و برای مهار آن باید نقدینگی را به سمت تولید و سرمایه گزاری در طرح های زیر بنایی و اشتغال زا سوق داد . این مهم نیز مستلزم ایجاد امنیت کافی برای سرمایه گزاران ، تثبیت قوانین و مقررات و به رسمیت شناختن اصل مالکیت است . مضافا ورود به عرصه اقتصاد جهانی و داشتن روابط مناسب سیاسی با کشورهای دیگر نیز به کنترل نقدینگی و پویایی اقتصاد کشور مدد می رساند . آنچه که اظهر من الشمس است این است که در شرایط بحران سیاسی و اقتصادی ، سرمایه ها به سمتی سرازیر خواهد شد که کمترین ریسک و ضرر را در پی داشته باشد و کدام بازار مطمئن تر از بازار مسکن برای این مسئله است . همین مسئله هم سبب می شود در کمتر از دو سال قیمت مسکن دو برابر  شده و برای کارمندان و قشرمتوسط و ضعیف جامعه تبدیل به کابوسی هولناک گردد .